Dwarsbloazers altijd gezellig

We schrijven midden jaren negentig. De roemruchte zomerfeesten in Sint Isidorushoeve kende enkele jaren een zogenoemde stermars, waarbij vanuit diverse richtingen harmonieorkesten het dorp binnen kwamen marcheren. Meermalen rees daarbij van de kant van de toeschouwers de vraag waarom het ambitieuze dorpje ‘De Hoeve’ eigenlijk zelf geen muziekvereniging had.

Tijdens een buurtfeest werden vervolgens de eerste plannen gesmeed voor zo’n muzikaal gezelschap. Er werden enthousiaste dorpsgenoten ‘geronseld’ als potentieel muzikant, er werd zelfs een heus investeringsplan opgesteld en het plaatselijke zalencentrum Dwars stelde meteen spontaan een repetitieruimte beschikbaar.

Na een eerste bijeenkomst in augustus 1997 – waarbij zo’n vijftien leden van het eerste uur zich meldden – werden instrumenten aangeschaft en werd een dirigent aangetrokken. Hoewel de meeste leden van ‘toeten noch bloazen’ wisten, beleefde het muzikale gezelschap nog geen half jaar (!) later al het debuut. Tijdens de nieuwjaarsreceptie van het plaatselijke verenigingsleven, stonden De Dwarsbloazers voor het eerst volop in de schijnwerpers. Uiteraard nog wat nerveus en onwennig, maar de reacties waren zo enthousiast dat de toon voor een luisterrijke en gezonde toekomst was gezet. Binnen de kortste keren ontstond een rijkelijk gevulde agenda met optredens.

Na jaren van plezierig en vrolijk muziek maken op braderie├źn, tijdens het carnaval, serenade’s , Sinterklaas en zelfs bruiloften, werd de groep eigenlijk te groot. Daarnaast waren er leden die liever een andere vorm van muziek maakten en zo werd de groep gesplist in de Dweilband en het orkest Muziek-Uniek.

Intussen gaat de Dweilband vrolijk verder, zei het in een kleinere bezetting, waardoor, ja U raadt het al, nieuwe leden zijn altijd welkom.